دو مطلب اندر راستای هوا و آلودگیش!
ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱٠   کلمات کلیدی:

                   کاش من یک بی هوازی بودم!

آلودگی هوای تهران که بنا به گفتۀ شرکت کنترل کیفیت هوا، تا پایان این هفته، کماکان در وضعیت هشدار باقی می ماند؛باز کار مملکت را به جای باریک کشاند. چنان که هیأت وزیران بنا به تصمیم کمیتۀ اضطرار مواقع آلودگی هوای تهران موافقت کرد که چهارشنبه و پنجشنبه این هفته را نیز مثل چهارشنبۀ هفتۀ پیش تعطیل اعلام کند که کرد. البته این تعطیلی فقط شامل ادارات دولتی و مدارس شهر تهران و شمیرانات و شهر ری می شود. کلّ مملکت را جو نگیرد،از بیخ، همه جا و همه چی را تعطیل کنند. تعطیلی زیاد خوب نیست. خسارات میلیاردی به بار می آورد که حالا خر بیار و باقلا بار کن.... تازه ممکن است که اضافه بار هم بخورد!

این مطالب را بنده عرض نمی کنم که خیال کنید طنز است و خدای نکرده بخندید(آن هم به خاطر این که کار آْودگی هوا از گریه گذشته است)؛بلکه مدیر عامل محترم شرکت کنترل کیفیت هوا، خسارات ناشی از آلودگی هوا در سال جاری در کلانشهرهای کشور را حدود 10 میلیارد دلار اعلام کرده که یک سوم این رقم، یعنی معادل 3/3 میلیارد آن متعلق به شهر تهران است که از سابق شایع بود هرچه امکانات است، توی این شهر است. این هم یک امکانش! بفرمایید حالش را ببرید.

سعدی بعدی:

هر نفسی که فرو می رود مضرّ حیات است و چون بر می آید مخرّب ذات....باور نداری، قسم به روح  بابات! پس در هر نفس دو نقمت است موجود و بر هر نقمتی نیز شکایتی واجب!....

              از دست و زبان که برآید

                                           کز عهدۀ حلّش به در آید؟

               دولت ما به که ز تقصیر خویش

                                            عذر به درگاه شما آورد!

بسته پیشنهادی: برای کاهش میزان آلودگی هوای تهران جهت کاهش تعطیلی های تهران، علاوه بر طرح زوج و فرد کردن تمام خودروها در تمام سطح شهر در این روزها، توجه به چند راهکار من درآوردی زیر نیز خالی از ضرر نمی باشد:

1ــ عدم تولید خودرو زیادی: لوله های تولید خودرو را تا اطلاع ثانوی ببندند. وقتی که روز روشن اعلام می شود که خودروها عامل 80 درصد آلودگی هوای تهران هستند؛ عقل ما(حالا عقل سالم را نمی دانیم!)حکم می کند که عجالتاً خط تولید انواع خودرو را توقیف موقت کنیم. هوا بهتر شد، فکّ پلمپ شود.

2ــ تعدّد آرمجات ترافیک: تعداد طرح های ترافیک را بیشتر و متناسب با روزهای هفته کنیم. به این نحو که روزشنبه آنهایی که یک آرم طرح ترافیک دارند، از منزل خارج شوند،یکشنبه آنهایی که دوتا آرم دارند، دوشنبه آنهایی که سه تا دارند؛......و همینطور قس علی هذاالقیاس!(زیرنویس محلی: یعنی همینطور بوق بزن برو جلو!)

3ــ زوج و زوجه کردن افراد: علاوه بر خودروهای بی زبان، کم کم باید خود صاحب خودروها نیز تقسیم بندی شوند. بدین ترتیب که در روزهای زوج، زوج های محترم و در روزهای فرد نیز زوجه های محترمه از منازل خود خارج شوند. تصورّ حالتی بین این دو حالت نیز در کشور ما متصوّر نمی باشد. فرض محال، اگر هم بود، شب ها خارج شوند.

4ــ بی هوازی کردن شهروندان: این نیاز به هوا هم واقعاً گاهی مسخره است. به نوعی جزو تجملات به حساب می آید. الآن موجودات زیادی هستند که همه را هم خدا آفریده و در کمال تواضع و فروتنی از هوا استفاده نمی کنند و اصطلاحاً «بی هوازی»اند. خب این دانش پزشکی پس کی می خواهد بیشتر به درد بخورد؟....باید دانشمندان ما به فکر اصلاح ساختار ریوی انسان معاصرــ از هر جناح و جریانی ــ باشند. وقتی که در زمینۀ رفع مشکل آلودگی هوا  نمی شود کاری کرد؛ در زمینۀ تغییر رویکرد و الگوی مصرف شش ها که می شود کاری کرد. نمی شود؟

5ــ تارک سیگار شدن: به غیر جلوگیری از دود لولۀ اگزوز ماشین ها، جلو دود افراد سیگارکش را هم باید به طور جدی گرفت. کسی خیال کرد که باز هم شوخی است؛ به یک نحو مقتضی توجیه شود که شوخی نیست. روشهای توجیه بسیار است و متأسفانه همه اش در اینجا جا نمی شود. جا افتاد؟

               ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                  آلایش هوا و آرایش  صاحب هوا!

این روزها که آلودگی هوا اوج گرفته و منجر به تعطیلی تهران شده و اصفهانی های عزیز نیز در یک حرکت هماهنگ برای همراهی و همدردی با مردم تهران، به علت آلودگی هوای شهرشان سه روز خدا تعطیل شدند؛ بازار انواع و اقسام هشدارهای اقتصادی و بهداشتی و پزشکی داغ است. فلذا ما نیز به سهم خود گیر داده ایم به همین آلودگی هوا؛بلکه خجالت بکشد دست از سر شهروندان مشتاق اکسیژن عزیز بردارد.

هشدار شاعرانه:

برببندید کنون پنجره را

          نگذارید که احساس هوایی بخورد

                                               این هوا آلوده است

                                                    بی پدر پردوده است!

هشدار آرایشی: وسط این همه آلایش هوا و هشدارهای لازم برای پلایش آن که در نوبت های پیشین عرض شد؛ دیروز دبیر انجمن پوست و مو نیز هشدار داد که هنگام آلودگی هوا آرایش نکنید!....ایشان چنین توضیح دادند که:«آرایش کردن، به ویژه از نوع غلیظ آن، در هوای آلوده شهرها، اثرات سوئی در روند تکثیر و بازسازی سلول های اپیدرم به همراه دارد.». ما را باش که تا به حال خیال می کردیم آلودگی هوا فقط آثار زیانبار قلبی و ریوی و اقتصادی دارد. هم اکنون بر معلوماتمان افزوده شد.

محافظت از پوست: از آنجا که بالاخره گذر پوست به دباغخانه می افتد؛ ما نیز تا اندازه ای که عقلمان کار می کند، یکسری توصیه های پوستی سطحی تقدیم پوستداران عزیز می کنیم:

1ــ دوشیدن زیادی: در این روزهای آلوده تا می توانید دوش بگیرید. دوش در زمان حافظ هم نقش زیادی در رفع آلودگی داشته است:«ز کوی میکده دوشش به دوش می بردند....»؛ یعنی روی دوش می بردندش زیر دوش!....حالا که آْودگی هوا شورش را در آورده و گاهی شوره سر را هم؛ به محض آمدن از بیرون، استحمام کنید. روزی سه بار، قبل از غذا. حتی اگر برایتان مقدور است، تا رفع کامل آلودگی هوا در همان حمام بمانید.حمومی آی حمومی....هوای تمیز رو بردن!

2ــ مالیدن صابون مناسب: در طول سال ، هر صابونی که به تنتان می خورد اشکالی ندارد(گرچه دارد، ولی کم دارد)؛ اما این روزها حتماً از صابونی استفاده کنید که علاوه بر لیز بودن، دارای PH اسیدی مناسب و در شأن پوست شما باشد. اگر پوست کلفت هستید، حتماً دو سه بار صابون بمالید که اثر کند. اثر نکرد، پوست خود را با لیزر بتراشید تا نازک شود. نازک آرای تن ساقه گلی/که به جانش کشتم/ و به جان دادمش آب/ای دریغا به ببرم می شکند.....این روزها عمل زیبایی رایج است.

3ــ مرطوب کردن مرتب تر:  در هوای آْوه، پوست آدم مثل کاهگل خشک می شود. پس سعی نمایید با کرم های ضد آفتاب و مرطوب کنندۀ مناسب و در شأن خانواده، در هرلحظه، پوست گرامی خود را تر و تازه نگهدارید. طوری که باعث شگفتی حضرت مولانا و شخص ما هم نشود که گفتیم:«خشک سیمی، خشک چوبی،خشک پوست....»/ از پی آن ریزش ابرو و موست!

4ــ تن خود را چرب کنید: شرایط به گونه ای است که باید تن خود را چرب کنید. هر چقدر که پوست شما چرب تر باشد، شاداب تر است و حتی خندۀ سلول های پوستی را در پی دارد. در این حالت است که آلاینده های هوا به چربی های شما می چسبند و سپس با یک شست وشوی غافلگیرانه، از بین ما می روند. در این صورت است که به قول مرحوم باباطاهر عریان(در چهارچوب موازین لازم) و به قول ما: «اگر قصابم از تن واکنه پوست»/ نبیند سرب و دوده داخل اوست!