ریز ریز کردن ریزنمرات!
ساعت ٩:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱۱   کلمات کلیدی:

                                                

حذف نمره ازمقطع دبستان،اقدام جالبی است که اگرحساب شده انجام شود،شاید بتواند یک مقدار از رقابت های کاذب نمره ای در سطح مدرسه و خانواده بکاهد و«نمره سالاری»را کاهش دهد. چنان نباشد که کمافی السابق اگر دانش آموزی نتواند 20 بگیرد، از سوی خانواده مورد سرکوفت واقع شود و خدای نکرده سَرخورده و سُرخورده شود و اعتماد به نفسش را از دست که برود خودش را از پایین برج میلاد بیندازد بالا....

(اشاره می کنند که ظاهراً برعکس گفتم. ببخشید، حواسم نبود. نه که این عمل،ناصواب و زشت است،یک لحظه اعصابم به هم ریخت. باوربفرمایید اهل طنز هم آدم اند و آنها هم گاهی اعصاب ــ معصاب ندارند!)

خبر خوش:«به دنبال حذف نمره از مقطع دبستانی،از مهرماه امسال، با تأیید شورای عالی آموزش و پرورش، ارائۀ عبارت های کیفی و توصیفی به جای نمره، در کارنامۀ تحصیلی دانش آموزان ششم ابتدایی نیز کلید خورد تا دانش آموزان سال آخرابتدایی هم مثل پنج پایۀ دیگر،به صورت توصیفی ارزیابی شوند.»ــ به نقل از جراید همیشه در صحنه

دیگر گذشت آن دوران پر استرس و اضطرابی که دانش آموز بندۀ خدا،نمرۀ قشنگ بیست در نگاهش یک غول بی شاخ و دم باشد که اگر شاخ هایش را نشکند، دل خودش می شکند و باید پاسخگوی این و آن، و ازجمله پدر و مادر عزیز بیست دوست خود باشد.

فقط این میان،گلایۀ اصلی برخی از معلمان عزیز،بابت تراکم بالای کلاس ها و فرصت محدود برای پرکردن جداول ارزشیابی توصیفی است. به اعتقاد آنها،کتاب های حجیم درسی در سال ششم ابتدایی،مانع تمرکز بر توصیف دقیق عملکرد دانش آموزان است.

بستۀ پیشنهادی: چنان که ملاحظه فرمودید، الآن ما با دو قضیه مواجه می باشیم. یکی اتفاق خوب حذف نمرۀ لاکردار؛و دیگری، حجم بالای کتاب های درسی که فرصت توصیف عملکرد درسی و امتحانی دانش آموزان را محدود می کند. لهذا بر حقیر است که وارد گود شود و عرایض ارزشمند خود را ــ که گاهی تره هم برای آن خرد نمی شود ــ با خلوص نیت تمام تقدیم نماید که می نماید:

1ــ توصیف رنگی: معلمان عزیز،به سبک برخی ورزشها مثل فوتبال شانسی ما، به دانش آموزان،کارت قرمز و زرد نشان دهند. حالا البته دستشان باز است و می توانند از رنگ های ملایم دیگری نیز در کارت ها استفاده کنند. کارت آبی و بنفش و نارنجی و نوک مدادی و...اینجور رنگ ها هم باحال و دلگشاست.

 به این شکل،وقت کمتری صرف توصیف عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. الآن زندگی همۀ ملت،به شدت با کارت و انواع آن گره خورده. از کارت ملی بگیر و بیا تا کارت بانکی شتاب و کارت سوخت و .....غیره. خب این یکی هم که پیشنهاد کردیم،روی دیگر کارت ها. الآنه توی مترو،کیف های جای کارت می فروشند به چه خوبی. فقط باید کارت مترو تهیه کنید و سوارش شوید.

2ــ توصیف ادبی: ما در ادبیات منظوم خودمان کلی اشعار لطیف توصیفی داریم که معلمان عزیز می توانند به تناسب کیفیت تحصیلی دانش آموزان، از آن شعرها در ورقۀ امتحانی یا کارنامۀ ایشان استفاده نمایند.

مثلاً:«بنازم درس و مشقت را عزیزم/هزاران گل به پای آن بریزم»؛یا مثلاً:«مرا کیفیت درس تو کافی است/معلم با همین درست بسازد»؛یا مثلاً:«ملک گفت احسنت،فلک گفت زه»؛یا مثلاً........ اشاره می کنند که جا نیست؛همین چند مثل کافی است. چشم!

3ــ توصیف صمیمانه: قدیم که ما مدرسه می رفتیم،اگر معلم از مشق ما راضی بود،زیرآن می نوشت:«آفرین»یا «هزارآفرین»یا«احسنت»یا.....امثال این عبارات قشنگ. بعدها که پیشرفت بیشتری حاصل شد، شکلک هایی مثل ستاره و ماه و خورشید هم داخل صفحه می چسباندند که بچه های مدرسه،خوش خوشانشان می شد.

الان هم با حذف نمره و نیاز به توصیف کیفی وضعیت تحصیلی دانش آموزان، می شود فضا را کمی لطیف تر و دوست داشتنی تر کرد و از الفاظ و عبارات زیباتر و صمیمانه تری در زیر برگۀ امتحانی یا داخل کارنامۀ تحصیلی دانش آموزان استفاده کرد.

مثلاً ترکیبات و عبارات صمیمانه ای مثل:«نازتو برم من...»،«داغتو نبینم...»،«وای....خدای من!»،«صفاتو عشق است»،«ناز نفست...»،«آی لاو یو...»،«دمت گرم....»؛ و.....قس علی هذا!(ملاحظه کردید؟...خود شما هم خوشتان آمد؛تا چه برسد به دانش آموزان حساس و عاطفی!)