یا ضامن آهو، ضامن وامم کو؟
ساعت ٦:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٦   کلمات کلیدی:

                                           

 ملت تازه دلش را صابون زده بود که منبعد دیگر برای گرفتن دو مثقال و نیم وام(آن هم وام برای دوام)،نیازی به بردن دو تا ضامن گردن کلفت؛ که هم کارمند باشد، هم دارای فیش حقوقی و هم چک دسته دار داشته باشد(ببخشید،منظورم همان دسته چک بود. مگر برای آدم حواس می گذارند!) و ایضاً بهره مند از حساب بانکی ویکسری اموال منقول و معقول بوده باشد؛ نیست.

این قول و قرار جدید خود بانک مرکزی بود،وگرنه ما که الکی دلمان را خوش نمی کنیم. چون شدیداً به گفته های آنها از ته دل اعتماد و اطمینان داریم، روی گفته هایشان حساب جاری باز می کنیم.

اخوان جدید رسید:

             «من امشب آمدستم وام بگذارم»

                                       دو ضامن،مادر و بابام، بگذارم

            اگر دادند وامم را، سپس گویم:

                                    «حسابت را کنار جام بگذارم»!

باری؛ بگذارید کمی مستندتر صحبت کنیم. بیخود که شبکۀ مستند تلویزیون،این قدر بیننده ندارد. مردم،حرفهای هوایی بی سند و مدرک را به سختی قبول می کنند. حتی با «بگم؟... بگم؟»؛فلذا عرایض خود را مستند می کنیم به این گفته شورای پول و اعتبار که قریب سه هفته پیش بخشنامه ای را به تصویب رساند و توی بوق رسانه ها کرد که بر طبق آن، بانک ها موظف می شدند تا وام های قرض الحسنه(و نه قرض الپس نده!) تا سقف بدون چکۀ 15 میلیون تومان را فقط با یک ضامن پرداخت نمایند.

ــ خب حالا مگر چی شده؟... (رفیق شفیق ما که از بیکاری، کنار دست ما نشسته بود و داشت عرایض ما را زیرچشمی دید می زد؛ الحق به نکتۀ ظریفی اشاره کرد که به کمتر کله ای خطور می کند:حالا مگر چی شده؟!)

عرضم به حضور کلیۀ عزیزان مشتاق انواع وام برای قوام،خبرهای الآن جراید حاکی از این است که یک ضامن و دو ضامن پیشکش؛ علی العجاله که کمبود اعتبارات بانک ها باعث شده تا حتی پرداخت وام های ضروری از قیبل وام ازدواج نیز با مشکل مواجه شود.

 متقاضیان در به در وام می گویند که وامی برای پرداخت وجود ندارد که بخواهند برای جفت و جور کردنش دنبال ضامن بگردند. در حالی از در بانک بیرون می آیند که آهی از دل می کشند که:«یا ضامن آهو!...»

ــ الکی و کلکی برخی بانک ها تبلیغ نمی کنند که مثلاً:«بانک فلان،بانک فردا»؛خب شاید اگر امروز نمی توانند وام بدهند، فردا بتوانند بدهند! (این بار الحق که این رفیق شفیق ما صاف زد توی خال!...گاهی اوقات، یک نفر آدم مطمئن درست و حسابی کنار دست آدم باشد،بدک نیست!)

بستۀ پیشنهادی: از دهک های پایین جامعه، کمتر خوشه اولی و دومی و سومی هست که محتاج وام نباشد. از ازدواج خوشکام گرفته تا تعمیر قیرگونی پشت بام. فلذا در این راستا مختصرعرضی داریم:

1ــ قفل بی ضامن: بانک ها تا اطلاع ثانوی از قفل های بدون ضامن برای گاوصندوق ها استفاده کنند. شاید راحت تر باز شوند و دادن وام برای رئیس بانک خیلی سخت و سفت نباشد. نارنجک که نیست،ضامن داشته باشد. اینجا وقتی خود جوان دست به ازدواج زده، نتواند وامش را بگیرد،منفجر می شود.

2ــ وام بانک خون: تا پایان دولت فعلی اگر بانک ها قادر به دادن وام به مردم عادی نیستند وهرچه در می آورند، به شکل یارانه به حساب همان مردم عادی و عامی می ریزند به امیدی؛ لهذا به نظرم باید فلک را سفق بشکافیم و طرحی نو دراندازیم. مراجعه کنیم به بانک خون، خون بدهیم، به عوضش وام بگیریم. مگر پرتغال خونی نداریم؟ خب این هم وام خونی!